Gisteren zijn tijdens het SOD jaarcongres de eerste resultaten gepresenteerd van het ledenonderzoek.

In de periode van 16 juni tot 29 oktober 2010 is er een inventariserend ledenonderzoek gehouden onder de leden van de vereniging voor Documentaire informatievoorziening en Administratieve Organisatie (SOD). Na een kwalitatief vooronderzoek (telefonische interviews met zes bestuursleden, ter voorbereiding van de vraagstelling in het kwantitatieve onderzoek), vond er tussen 27 september en 29 oktober een online enquête onder alle 540 leden van de vereniging plaats; 216 leden hebben de vragenlijst uiteindelijk volledig ingevuld (respons: 40%). Hieronder tref je de belangrijkste conclusies aan naar aanleiding van het onderzoek.

Conclusies

De vraag of de vereniging moet voortbestaan wordt door leden ondubbelzinnig bevestigend beantwoord. Lid zijn van de vereniging heeft toegevoegde waarde: de vereniging biedt mogelijkheden om te netwerken en is een deskundige bron van informatie. Vrijwel alle leden zouden het lidmaatschap aan jongeren aanbevelen als zij aan het begin van hun carrière staan. Niettegenstaande dit positieve oordeel, wordt daar aan toegevoegd dat de vereniging zich niet kan permitteren om op de huidige wijze voort te bestaan. De vereniging, vinden leden, zal zich moeten vernieuwen en zich meer moeten profileren. Weliswaar heeft de vereniging haar bestaansrecht bewezen, maar om bestaansrecht te houden zal de vereniging een manier moeten vinden om aansluiting te vinden bij de nieuwste ontwikkelingen in het vakgebied, met name op het terrein van de digitalisering. Ondanks de status en belangrijke rol die de vereniging wordt toegekend (de vereniging wordt gezien als dé belangenbehartiger voor, en dé stem van de beroepsgroep en is een betrouwbare bron van vakinhoudelijke informatie), omschrijven leden het imago van de vereniging als stoffig en gesloten en wordt de vereniging wel „professioneel‟ maar niet „eigentijds‟ en „innovatief‟ gevonden. Een heldere visie en een eigen gezicht worden gemist. In het vakgebied is de vereniging vrijwel onzichtbaar.

De vereniging heeft bij haar huidige functioneren onvoldoende te bieden om de meerderheid van leden tevreden te stellen. Het opleidings- en functieniveau lijkt daarbij een rol te spelen. Anno 2010 heeft ruim drie kwart van de leden een HBO of universitaire opleiding afgerond. De hoogopgeleide, op strategisch of tactisch niveau werkzame (en vaak ook jongere en vrouwelijke) leden, zoeken vaker beroepsgerelateerde informatie, gebruiken social media om ontwikkelingen te volgen en lijken wat beter geïnformeerd over, maar wat kritischer op, het functioneren van de vereniging. Zij zien de vereniging minder als denktank en kennisinstituut, hechten minder aan de regiostructuur en zijn vaker voorstander van het aangaan van coalities met social media en van samenwerking met andere branche- en beroepsverenigingen.

De wensen van leden ten aanzien van de vereniging liggen in het verlengde van wat als sterke en zwakke punten worden ervaren. Op bepaalde punten hoeft de vereniging niet te veranderen. Leden willen dat de vereniging de vakorganisatie en de deskundige informatiebron blijft die ze nu is. Ook – de zo gewaardeerde – netwerkmogelijkheden (tijdens landelijke en regionale bijeenkomsten) moeten volgens een deel van de leden gekoesterd worden (de suggestie dat de regionale structuur opgeheven zou kunnen worden om plaats te maken voor één landelijke, stuit met name bij wat oudere en mannelijke leden op kritiek).

Wat de vereniging volgens leden wel moet doen is zich profileren (met een duidelijk visie en strategie), zich richten op informatievoorziening (met een focus op nieuwe ontwikkelingen en trends) en invulling blijven geven aan de rol van belangenbehartiger. Gebruik van internet wordt daarbij als onontkoombaar gezien. Behalve het vakblad OD, zijn het internet en online bronnen voor leden momenteel veruit de meest relevante bron van beroepsgerelateerde informatie (waar vooral informatie over digitalisering, zaakgericht en digitaal werken gezocht wordt). De vereniging zou daar – zeker met het oog op profilering – volgens leden op in moeten spelen door een eigen site te ontwikkelen, aanwezig te zijn op het internet en – via dit medium – aan te sluiten op (vakinhoudelijke) ontwikkelingen (informatie- en kwaliteitsmanagement, bijvoorbeeld). Het ontwikkelen van een eigen gezicht zou ook andere – in de ogen van leden na te streven – doelen, als het zich ontwikkelen tot dé stem en natuurlijke gesprekspartner en adviseur voor de overheid, kunnen bevorderen. Een eigen gezicht zou ook een doel als het streven naar meer samenwerking (of een fusie) met andere branche- en beroepsorganisaties kunnen helpen.

Het tegemoet komen aan wensen van leden zal minimaal een flinke investering in tijd en energie vergen. Er is animo onder ongeveer de helft van de leden om op vrijwillige bijdrage basis een bijdrage aan de ontwikkeling van de vereniging te leveren. Twintig leden (waaronder tien die al actief zijn) verklaren zich daartoe zonder meer bereid. De anderen zijn bereid onder voorwaarden: het vinden van beschikbare tijd is daarvan de belangrijkste, al zijn er ook leden die het van de aard van het verzoek, de samenstelling van het bestuur, of van de koers van de vereniging laten afhangen. Wat potentiële vrijwilligers in elk geval lijken te willen, is duidelijkheid over wat hen gevraagd wordt en duidelijkheid over de omvang van de investering die daarmee gepaard zal gaan. Sommige leden suggereren dat het goed zou zijn om de afsplitsing van de stichting opleidingen SOD te heroverwegen, omdat de stichting een „sterk merk‟ is en „actief aan de weg timmert‟, maar vooral omdat de stichting beschikt over een administratieve organisatie die de vereniging mist. Waar ook voor gekozen wordt: het bestuur van de vereniging kan beleid ontwikkelen in de wetenschap dat leden willen dat de vereniging SOD blijft bestaan.

Klik hieronder voor meer informatie
- Volledige rapport
- Bijlagen

Zie ook:
- Vereniging SOD is op zoek naar visie voor de toekomst...

REACTIES ZIJN UITERAARD VAN HARTE WELKOM!