In discussies die ik de laatste tijd volg over het verouderd zijn van de term en definitie van "Archiefbescheiden" en de noodzaak om die in een volgende versie van de Archiefwet te moderniseren, valt het me op dat het bezwaar tegen de huidige term vaak gaat over het verouderd zijn van de bewoording. "Bescheiden" "naar hun aard" "behoren te berusten", etc wordt dan als archaïsch woordgebruik bestempeld.

Maar alhoewel verouderd taalgebruik een prima reden is om het begrip te moderniseren, vraag ik me af of het de enige reden is. Is er een vorm van (vooral digitale) informatie, stukken, documenten, data, basisregistraties, etc., die niet gedekt wordt door de huidige definitie van "Archiefbescheiden" maar die we daar als archiefveld wel onder zouden willen laten vallen? Kennen jullie daar voorbeelden van?

Weergaven: 423

Hierop reageren

Berichten in deze discussie


Hier kan ik niet zoveel mee Yvonne, hier staat ook niets nieuws. Deze discussie is al zo oud als de weg naar Rome. Dat houdt niet in dat je hem niet opnieuw mag voeren, maar alleen op basis van nieuwe argumenten, anders is het gewoon gedram. Ik zie op dit moment geen argumenten pro of contra die er in het verleden niet waren.


Yvonne Welings zei:

Wanneer je als archiefsector blijft vasthouden aan de weliswaar juridisch juiste term maar die niet meer aansluit bij andere relevante wetgeving en de beleving bij de sector die de overheidsinformatie creëren en beheren, ga je m.i. met deze archaïsche term de boot missen in het 'records continuum'. Niet alleen vanwege de term natuurlijk, maar ook door het denken over en met die sector en door niet uit die cultuurhoek te komen.

Wat dat betreft is het meer dan jammer dat de Wet op de Algemene Overheidsinformatie rond 2009/2010 geen doorgang heeft gevonden.

Ik ben het helemaal eens met iedereen die de term archiefbescheiden toepasbaar acht. Dat laat onverlet dat we moeten nadenken over de uitwerking in digitale vorm. Analoog hebben we jarenlang gewerkt aan de precisering van artikel 3 van de wet (goede staat), hetgeen o.a. resulteerde in de papiernorm (NEN 2728).

Digitaal zijn we blijven steken in bestandsformaten, maar met de ontrafeling van digitale informatie zoals OAIS (ISO 14721) die benoemt zou veel meer moeten worden gelet op componenten. Voorbeelden daarvan zijn het gebruik van de term "documenten" en het (ten onrechte) veel gepropageerde "enkelvoudige opslag meervoudig gebruik" in de digitale werkomgevingen. Dit zou moeten leiden tot aanpassing van de Archiefregeling, maar de basis in de Archiefwet 1995 is wat mij betreft solide genoeg.

Tenslotte schaar ik mij in het kamp dat nadere uitleg en detaillering bij generieke, korte omschrijvingen noodzakelijk acht. Ons vakgebied is te klein om allerlei nuances onbesproken te laten: dat leidt te vaak tot verkeerde toepassing van regelgeving in de praktijk. Vandaar ook de suggestie om de Archiefregeling aan te passen, want daar hoort die detaillering thuis.

Dick, bij je pleidooi om de archiefregeling aan te passen sluit ik me geheel aan.

Bij het rapport Open, openbaar viel me deze passage weer op:

Erfgoedbehoud en openbaarheid zijn de belangrijkste doelen van de Archiefwet. Deze wet, die valt onder de minister van OCW, moet garanderen dat belangrijke overheidsinformatie bewaard blijft, én dat die informatie vrij beschikbaar komt voor het publiek.

Dat sluit geheel niet aan bij de belevingswereld bij de personen die zijn betrokken bij de creatie van overheidsinformatie.

Antwoorden op discussie

RSS

© 2017   Gemaakt door Marco Klerks.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Algemene voorwaarden